Reisverhaal Napels deel 2

Wanneer je in Napels auto kunt rijden dan kun je het overal. We staan te praten met een jongen die onze koffie afrekent en ik ben het met hem eens. Verkeersregels zijn hier niet bepaald heilig. Rechts inhalen, voorrang nemen ipv geven, toeteren , snijden en bumperkleven zijn de onderdelen waar je voor moet slagen. Gelukkig ben ik geslaagd, we hebben zo juist onze huurauto netjes zonder schade afgeleverd. Maar ja het maakte niets uit want ik had met een superdure verzekering alle risico afgekocht. 

We zitten op dit moment te wachten op vertrek van ons vliegtuig wanneer ik even tijd heb om nog te schrijven over de laatste dagen van ons verblijf. De eerste helft van de week was mooi en zonnig de tweede helft bewolkt en regenachtig. Onder andere geschikt voor het maken van een mooie wandeling. Op woensdag rijden we richting het zuiden naar een mooi plaatsje Bomerano aan de Amalfitaanse kust. Het regent pijpenstelen. Gelukkig is er een klein zaakje met mooie regenjasjes. We kopen er twee en starten de tocht. Wel uitkijken voor gladheid met die regen. We stijgen 1000 meter, we dalen 1000 meter. Bij de eerste 10 km komt er nog al wat apenkooi bij kijken. Bij een klimpartij over een paar rotsen val ik mijn rechterknie wil nog niet helemaal buigen ( ivm knieblessure). Gelukkig val ik alleen op mijn kont. Even vloeken en door. We komen niemand tegen, de route is mooi maar nogal slecht onderhouden (de markering is moeilijk te zien, paden zijn overgroeid, de houten afzetting is vaak zwartgeblakerd vergaan door de bosbranden. We stijgen naar 1200 meter hoogte waar het behoorlijk waait. Midden tussen de wolken, regen en zon genieten we van een echt fantastisch uitzicht. We kijken uit over het schiereiland en de kust. Onder ons zee met bootjes. Omdat we korte broeken aan hebben komen we beneden met striemen op de benen van de takken die over de paden hangen. Ook komen we dicht bij  Positano (de geboorteplaats van Sophia Loren). Prachtig mooi gelegen met bootjes in de baai en heel blauw water. We lopen terug naar Bomerano via het ‘pad van de goden’. Overal groeien citrusvruchten aan de bomen. Sommige citroenen zijn vuistgroot. Bij een klein terrasje drinken we sinaasappelsap en genieten van het uitzicht en de rust van deze plek. We zijn nog steeds alleen (waar is de rest?). Onze gastheer wil dat we alles proberen wat hij verbouwd: mint, citroenen sinaasappels, bramen, bessen. Bij aankomst drinken we lekker een biertje. Dit was een van de mooiste maar ook een van de moeilijkere wandelingen die ik heb gemaakt maar zeer zeker de moeite waard. Op de terugweg staan we in een file door een kapot verkeerslicht. We zien een Franse toerist uit zijn auto springen met een geel hesje om het verkeer te regelen. Eerder op de dag hadden Inge en ik het er over dat er zoveel Fransen leiding geven aan Nederlandse bedrijven, hierna snappen we goed waarom. 

We eten deze week niet echt heel goed. Ook vanavond pizza zonder vitamines. Groenten krijg je nauwelijks geserveerd. In de supermarkt kopen we tomaten en bosbessen om te zorgen dat we geen scheurbuik krijgen. Daarentegen is het ontbijt altijd goed verzorgd. 

Blijft er nog een hele dag over. Donderdag is museumdag. Met de trein gaan we naar het archeologisch museum in Napels. Voor 1,30 eur word je vervoerd. Geen geld. We rijden tussen oude wijken en oude perrons. Ook hier wordt er geen onderhoud gepleegd aan gebouwen en wegen. In Napels zelf lopen we door het centrum naar het Castelló Nuovo (Kasteel). We lezen over de geschiedenis van de triomfboog die de Fransen daar speciaal voor de inauguratie van hun koning lieten bouwen. Doet een beetje denken aan de balzaal van Trump. 

Helaas mogen we niet naar binnen. De giro komt vandaag aan in Napels en het hoofdkantoor van de organisatie is hier. Later op de dag zijn we bij de finish. Op tv zie je het veel beter maar het is toch leuk om er bij te zijn. 

In het archeologisch museum zien we veel,  heel veel mozaïeken, beelden en friezen van en uit Romeinse gebouwen, veel uit Pompei en Herculaneum. Less is more zou hier goed werken. We raken snel verzadigd door de overvloed. Eigenlijk kwam ik voor het originele mozaïek van de strijd van Alexander tegen Darius. Helaas wordt dit net gerestaureerd en is het niet te zien. Helaas. Moeten we toch nog een keer terug. Op de terugweg naar gaan we via nauwe weggetjes van de Spaanse buurt naar de finishplek van de giro. We kopen een koelkastmagneet voor 1,80 eur (normaal 5 eur). Het schijnt dat je hier ook voor 1 eur nog een punt pizza kunt kopen. We genieten van de stalletjes met verse vis en hele grote vissen (Tonijn). 

Op het station duurt het lang voordat we duidelijkheid hebben of er nog een trein rijdt. Er is geen info op de borden te zien. Gelukkig rijdt onze trein ons toch nog naar huis. Laat aangekomen gaan we ons eerst lekker douchen. We voelen ons vies door de drukte, de smog en het vuil in de stad. 

‘s avonds eten we bij een chick maar nogal opzichtig restaurant (groot tv scherm, alles bling bling). Bediening door vier mensen allemaal in uniform. Bestek wordt met handschoenen neergelegd. We lachen wel veel. 

Op vrijdag ben ik jarig. Eerst lekker hardlopen langs de kust dan koffertje pakken en langzaam naar het vliegveld. Het weekje Napels is snel voorbij. Dat is een goed teken. We hebben veel gezien maar is er nog veel meer te zien. Misschien dat we nog wel eens hier naar toe willen maar het Noordelijke gedeelte van Italië en de kust langs cinque terra is even mooi en wat beter ontwikkeld.