Week 3: Elzas Breitenbach

Vanuit Duitsland rijden we met 42 graden Frankrijk in. In Freiburg zijn we nog even gestopt om te laden. Leuke stad. In het midden stroomt een riviertje waar we met onze voetjes even lekker in gaan zitten. 

Breitenbach is een heel klein plaatsje met smalle wegen. Uitdaging om geen deuken te maken. We komen bij ons B&B aan waar we worden begroet door hertjes en kangoeroes. De gastvrouw Astrid is erg uitvoerig over wat wel en wat niet kan en mag. Gedurende de week wennen we er aan. Het lijkt ons een goede juf. 

De omgeving is prachtig. Veel kleine dorpjes met mooie vakwerkhuizen en leuke terrasjes. Tijdens een van de fietstochten komen we bij het pittoreske Ribeauville. We lunchen er en genieten van de mensen die voorbij lopen. Hier is het nog wel gezellig druk. Je komt geen of weinig mensen tegen op de wandelpaden of tijdens het fietsen. We vinden het wel prettig. Zo wandelen we bij een plaats le Howald. Naast een waterval en een bergtop is het bos hier minder droog. In de dorpjes zien we veel gebouwen met vervallen gran d’eur. Nieuwsgierig kijken we naar de geschiedenis en zien hoe dit gebied begin 19e eeuw door Zwitserse immigranten werd gecultiveerd. Nu lopen de dorpen leeg, waarschijnlijk door vergrijzing en het wegblijven van de toeristen. Gelukkig is er dicht bij het parkeerterrein een  restaurant waar we geweldig lunchen met fois gras, canard en lam en natuurlijk een lekker toetje. Laat in de middag nemen we dan een duikje in het zwembad en chillen de rest van de dag. Goed vol te houden. 

Ook bij ons onderkomen is het rustig. Je hoort ‘s nachts niets en donker is ook nog echt donker met sterren. Drie dagen achter elkaar valt het electra kort uit. Astrid weet niet waarom. No worries, we slapen als roosjes hier. 

Het ontbijt is samen met andere gasten. Astid wil dat we allemaal om 8.30 aanwezig zijn. Ze heeft zoals gezegd goed overwicht, iedereen is present. 

Graag hou ik alle statistieken bij van het wandelen en fietsen. Mijn Iwatch heeft al een paar keer aangegeven dat ik het zelf maar weer moest gaan bijhouden, hij weigert dienst. We hebben daarom een missie wanneer we naar Straatsburg gaan: horloge kopen. Ook ben ik met mijn dikke billetjes gaan zitten op mijn zonnebril. Daar kan hij niet tegen. Gelukkig is er een mooie nieuwe bril voor mij. We vinden Straatsburg mooi maar niet zo gezellig. Naast de Apple Store willen we de kathedraal bezoeken. Omdat het zo druk is zien we alleen de indrukwekkende buitenkant (we hebben geen zin om in de rij te staan). Inge wil graag naar het toilet en we denken dat dit lukt bij het euro parlement. Het toilet is immers ook een beetje van ons. Jammer maar helaas we hebben geen paspoort bij ons en mogen er niet in. Rijbewijs is niet voldoende. 

In de supermarkt, bakker en andere winkels merk ik dat Fransen nog gewend zijn om  veel aandacht aan klanten te schenken. Ondanks rijen wordt er correct gewerkt en is er tijd voor small talk en uitgebreide herhalingen. Rustig vakantie tempo. 

Op de laatste dag maken we nog een mooie fietsrit op de route de vin. We onthouden een paar mooie adressen om ‘s middags wijntjes te kopen in Itterswiller. Hier draait alles om wijn. Prachtig om te zien dat iedereen bezig is met het oogsten. De meneer van het wijnhuis vertelt dat het een slechte oogst is. Te weinig water. Het is in 40 jaar niet zo droog geweest. Onze wijntjes zien er goed uit en smaken in ieder geval prima. 

In de drie weken dat we weg zijn hebben we steeds onze was bij kunnen houden. Toch ruik ik zo nu en dan iets. Met de hoge temperaturen, de geur van Munster kaas stinkende droge rioolputten moet je jezelf ook niet uitsluiten. Altijd goed om scherp te blijven en te blijven snuffelen. 

We halen Jesper op in Eindhoven en rijden door naar Lelystad. Het waren weer mooie vakantieweken: veel mooie natuur gezien, veel bewogen, lekker gegeten in goed gezelschap van lieve Inge. Bedankt voor jullie leuke reacties en graag tot een volgende blog maar weer.