Napels 7 tot 12 mei 2026

We vliegen om 19.30 uur op 7 mei met Transavia naar Napels. Natuurlijk is er vertraging, gelukkig maar een half uur. Het vliegtuig is nauwelijks geland of het moet al weer weg. Windje mee zorgt ervoor dat we na twee uur om 22.30 uur nogal hard landen. Onderweg praten we met een Italiaanse Nederlander die na 17 jaar in Nederland nog steeds geen Nederlands spreekt. Hij raadt ons aan pizza met broccoli (?) te eten in Napels. Inge heeft op een steenworp afstand van het vliegveld een kamer geboekt. We kunnen met een code snel naar binnen, lekker slaapje doen of niet? We verblijven naast een auto verhuurbedrijf. Het toeteren begint lekker vroeg. Aan de andere kant van de straat wacht een auto op ons. Een Peugeot 2008. Bij het inchecken word ik bang gemaakt voor schade (‘Italianen in het verkeer zijn gek meneer’) en sluit een lekker dure all risk verzekering af. 

We rijden in een uurtje naar ons onderkomen BB de Goyzueta in Torre del Greco aan de voet van de Vesuvius.  Onderweg moeten we tol betalen. Dit moet cash, met creditcard werkt niet. De meneer in het hokje geeft het wisselgeld niet goed terug. We lezen later dat dit normaal is in Napels. de concessie van de wegen is niet in handen van de landelijke organisatie maar van een lokale discutabele club.De natuur is mooi, de wegen superslecht, huizen zien er slecht verzorgd uit. Alles wat we voorheen dachten over de omgeving Napels klopt. Maar we komen voor de mooie natuur, de oude cultuur en wellicht voor het eten. 

We worden heel goed ontvangen op de Bed en Breakfast. Het bevindt zich op 500 meter van de kust midden tussen kassen. Het is hier heerlijk rustig met heel veel groen, veel vogeltjes en een mooie maar wilde tuin. Er lopen poezen rond die supermager zijn en altijd bedelen (echt Italiaans). Onze tuinkamer is heel klein en we slapen de eerste nacht echt niet lekker op onze twijfelaar. Bij onze aankomst had ik al even geïnformeerd of dit wel de kamer was die we hadden geboekt. De meneer snapte de hint en bood bij het ontbijt een upgrade voor weinig aan. Dat wilde we wel. 

We zitten nu in een kamer met een view. Prachtig kijken we uit over de golf van Napels. 

Inge is onze reisleider. Ze vind al snel uit dat we een combikaart kunnen boeken voor drie uitstapjes: Vesuvius, Herculaneum en Pompei. Ook hier blijkt (achteraf) dat we veel te veel betalen. Napels heeft last van (verborgen) werkloosheid. Daarom zijn er heel veel mensen bezig met hetzelfde of proberen uit onwetendheid van toeristen iets te verdienen. Voorbeeld hiervan is het boeken van deze kaartjes. We verbazen ons ook over hoe omslachtig dit werkt: je krijgt vouchers die je dan moet inwisselen voor kaartjes die je dan weer moet printen. 

Eerst bezoeken we Pompei. Pompei is groot. Er woonden 20 000 mensen waarvan er 1100 zijn gestorven bij de uitbarsting van de Vesuvius 79 na Chr. Ik dacht dat er veel meer waren overleden. Het verhaal wordt vaak erger gemaakt. Er werden in de tijd door de keizer Titus bezoekjes gebracht aan het rampgebied en er werd hulp geboden. Er was dus al een vorm van rampbestrijding. Door de omvang van Pompei en de goede staat waarin de huizen en gebouwen verkeren is het bezoek indrukwekkend. Sommige huizen kunnen zo als opknapper op Funda. 

In ons onderkomen praten we met andere Duitse gasten. Ze zijn naar Herculaneum geweest en beweren dat het mooier is dan Pompei. We mogen hun Duitse boekje lenen. We gaan kijken of het klopt. Een boekje is wel handig want de apps met ingesproken tekst zijn ronduit slecht (veel algemene superlatieven weinig feiten) of ze doen het simpelweg niet. Af en toe lopen we mee met een groep die een gids heeft. Dat duurt  ook heel lang voor ons ongeduldigen en het Engels van Italianen is niet heel duidelijk. Kortom we halen veel uit boekjes en ai weet ook veel. 

We vinden Herculaneum mooi omdat er meer details bewaard zijn gebleven. Zo zien we veel houten bouwdelen of van meubels  intact of verkoold. JuIst dat maakt het verschil maakt of dat het gisteren gebeurde.  Het is wel kleiner dan Pompei. Moeilijk te zeggen wat mooier is. 

Na twee lange dagen vragen we ons af hoe het kon dat zoveel techniek (stromend water, centrale verwarming, badkamers met vloerverwarming e.d. maar ook banken en betaalsystemen zo lang verdwenen. Leuk om over te hebben. 

Tussendoor zwemmen we lekker in het zwembad van 15 meter. Inge zwemt beter dan ik. Maar tegenwoordig win ik wat vaker met spelletjes. We eten hier lekker veel vis. Groenten lijken wel schaars, worden bij maaltijden in restaurants nauwelijks geserveerd. We schrikken niet van de prijzen in de horeca. Maar voor Italianen moet het flink duur zijn. De lonen liggen hier echt een stuk lager dan in het noorden. 

Vandaag zijn we naar de Vesuvius gegaan. De berg heette vroeger Monta Somma en was veel groter en hoger (2400 meter). Na de uitbarsting is de berg 1281 meter. We rijden met de auto de haarspeldbochten en komen regelmatig bussen tegen. Ook hier is alles heel commercieel aangepakt. Halverwege de berg moeten we betalen om te parkeren en worden veel mensen met betaalde pendelbussen naar de ingang van het park gebracht. Natuurlijk weigeren Inge en ik en gaan lopend naar boven. Boven op de berg is het winderig en koud. Het grootste gedeelte van de mensen is niet goed aangekleed of hebben slechte schoenen aan. Leuk om te zien wie wel goed zorgt. Het uitzicht over de baai van Napels is spectaculair. Onze camera’s maken overuren. In 1944 was de laatste uitbarsting. We zien nog de lavavelden van die uitbarsting. Deze uitbarsting was niet zo heftig toch zijn Amerikaanse oorlogs vliegtuigen die inde buurt waren vernietigd door de as. Blijft dus uitkijken. Wij zien uit de krater nog een paar wolkjes opkrullen. Benieuwd wanneer er meer leven in komt. 

Tegen de middag rijden we naar de de haven van Torre del Greco. Boven was het net 18 graden beneden 33 graden. Tijd voor het zwembadje. Mooi leven hier.